4 minutes reading time (715 words)

De Neuropsychologie van een ‘Connectie met iemand’!

235

Een belangrijk onderdeel van een trainer – coach is dat je een 'connectie' hebt met je spelers. Wat betekent dit nu op neuropsychologische niveau?  

Dagelijks zijn trainers en coaches individueel bezig met communicatie met stafleden en spelers. De gesprekken die we voeren hebben de kracht om de hersenen te veranderen middels de productie van hormonen en neurotransmitters. Terwijl we communiceren, activeren onze hersenen een neurochemische cocktail waardoor we ons goed of slecht voelen, en we vertalen die innerlijke ervaring in woorden, zinnen en verhalen.

Ons brein is ontworpen om vertrouwen en wantrouwen te detecteren in onze dagelijkse gesprekken. Vertrouwen is het eerste signaal dat we zoeken om te bepalen of we ons kunnen openen of moeten sluiten. Dit is het gevoel van "Ik ben veilig en ik weet dat je achter me staat." Het wordt geassocieerd met de afgifte van de neurotransmitter oxytocine, die wordt geassocieerd met liefde, binding en samenwerking . Als we ons veilig voelen, reguleren we de activiteit van de hypothalamus hypofyse-bijnieras, wat onze stressrespons verlaagt, en we reguleren onze sociale betrokkenheidssystemen door de productie van oxytocine en andere prosociale hormonen (Porges 2009). Een veilige ruimte stelt ons in staat om gesprekken met anderen aan te gaan, terwijl we onze vertrouwensnetwerken tegelijkertijd activeren met ons vermogen om strategisch te denken. Deze competenties worden alleen geactiveerd als er vertrouwen is. Wantrouwen wordt daarentegen in verband gebracht met de afgifte van de stresshormonen cortisol, epinefrine en noradrenaline. Vertrouwen en wantrouwen worden gemedieerd door twee afzonderlijke hersengebieden: vertrouwen door de prefrontale cortex en wantrouwen door de amygdala (Dimoka 2010). Als we ervaren dat een stimulus bedreigend is, roept de amygdala de stressreactie op: vechten, vluchten of bevriezen (Dimoka 2010). Door actuele informatie, impulsen en onze biochemie te vertalen, helpt de prefrontale cortex ons om beslissingen te nemen, empathie te hebben, mededogen en anticiperen op de toekomst.

Er is ook onderzocht hoe deze Cortisol (StressHormoon) en Oxyocion zich verhoudt op de werkvloer in relatie met gedrag. Onderzoekers meten door middel van subjectieve observatie, hoe vaak mensen zowel positief als negatief gedrag vertonen en beoordelen de frequentie van dat gedrag op een Likert-schaal van 1, wat bijna nooit is, tot 5, wat bijna altijd is. Bekijk hieronder ook de grafiek:

Mensen in fysieke nabijheid beïnvloeden elkaars zenuwstelsel, of ze zich daarvan bewust zijn of niet. We kunnen emotionele besmetting veroorzaken, bijvoorbeeld van positieve of destructieve gevoelens, die snel van de ene persoon naar de andere kunnen gaan. Positieve emotionele besmetting leidt tot succesvolle communicatie en samenwerking.

Een goede luisteraar is fysiek en mentaal betrokken, deelt oogcontact en gebruikt positieve bevestiging om te laten zien dat hij oplet. Wanneer we luisteren om verbinding te maken, activeren we het gebied van Wernicke: het deel van de hersenen dat ons in staat stelt om gesproken taal te begrijpen. (Hirsch, WE-IQ TV-interview met Judith E. Glaser, 1 mei 2018). Hoe sterker de relatie tussen de spreker en de luisteraar is, hoe sterker en succesvoller het gesprek zal zijn.

Neurale koppeling, of synchronie tussen sprekers en luisteraars, voorspelt ook het succes van een gesprek. Een onderzoek van Princeton University, waarbij fMRI wordt gebruikt om hersenactiviteit van zowel sprekers als luisteraars vast te leggen tijdens natuurlijke verbale communicatie, laat zien hoe de hersenactiviteit van een spreker is gekoppeld aan die van de luisteraar tijdens succesvolle communicatie (Stephens 2010). Deze koppeling van hersenen of synchronie, verdwijnt wanneer we niet communiceren. Als sprekers bijvoorbeeld communiceren met een luisteraar die de taal van de spreker niet verstaat, synchroniseren ze niet (Stephens 2010). Wanneer we ons op een dieper niveau met anderen verbinden, bootsen onze hersenpatronen die van elkaar na - we beginnen de wereld echt door hun ogen te zien (Hirsch, WE-IQ TV Interview met Judith E. Glaser, 1 mei 2018). 

Later meer wat die betekend in een sportieve context. 

Literatuur

Dimoka, Angelika, What Does the Brain Tell Us About Trust and Distrust? Evidence from a Functional Neuroimaging Study (June 2010). MIS Quarterly Vol. 34 No. 2 pp. 373-396. Available at SSRN: https://ssrn.com/abstract=2428911

Stephens, G. J., Silbert, L. J., & Hasson, U. (2010, August 10). Speaker–listener neural coupling underlies successful communication. Retrieved from https://www.pnas.org/content/107/32/14425

Porges S. W. (2009). The polyvagal theory: new insights into adaptive reactions of the autonomic nervous system. Cleveland Clinic journal of medicine. Retrieved from. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3108032/

https://www.psychologytoday.com/ca/blog/conversational-intelligence/201905/the-neuroscience-conversations

Het Gevaar van Groepsdenken
De Geur van Kampioenen!
 

Reacties

Er zijn nog geen reacties gegeven. Wees de eerste die een reactie geeft
Gast
woensdag 08 december 2021

Captcha afbeelding

By accepting you will be accessing a service provided by a third-party external to https://sportbrein.com/