4 minutes reading time (772 words)

De Kracht van even Geen Trainer!

165

Het zijn toch rare weken, geen school, geen training en geen wedstrijden. De tijd om zelf eens te gaan nadenken en buiten de lijntjes te kleuren!

Dat kinderen of jongeren nu even thuis zitten hoeft zeker niet nadelig te zijn. Rutger Bregman omschrijft dit fantastisch in zijn boek 'De meeste mensen deugen!' "Kinderen hebben nu de ruimte en tijd om lekker te gaan spelen waarbij ze zelf moeten nadenken. Ze trainen hun fantasie en motivatie. Ze nemen risico's en kleuren buiten de lijntjes. Spelen is bovendien het natuurlijke medicijn tegen verveling. Juist verveling zou weleens de grootste bron van creativiteit kunnen zijn". De grote uitdaging anno 2020 is natuurlijk PlayStation en Netflix. Door alle prikkels van het scherm wordt het stimulus gestuurde aandachtsysteem (ons reflexbrein) steeds vaker aangesproken en kinderen leren steeds minder om hun aandacht zelf bewust te richten. Dit gaat weer ten koste van het zelf leren nadenken en de creativiteit.

Gelukkig zitten we met z'n allen niet stil. Clubs en trainers bedenken verschillende Challenges voor de spelers. Deze 'huiswerk' opdrachten zorgen ervoor dat kinderen bezig blijven en uitgedaagd worden om zichzelf te verbeteren. Een Challenge is een spelelement waarbij mensen vaker gemotiveerd raken waardoor er ingespeeld wordt op de intrinsieke motivatie. Lukt een Challenge? Dan maken onze hersenen het stofje Dopamine aan, dat het gevoel van euforie zorgt. Daarnaast roept 'challenges' een ander beeld op als 'huiswerk'. Dit heeft te maken met Framing, dat je met een woord een bepaald beeld oproept in je brein. Huiswerk klinkt een stuk minder aantrekkelijk dan bijvoorbeeld een Challenge of uitdaging! Het bezig zijn met al deze uitdagingen is een uitstekende differentiele leermethode. Door een andere ondergrond, andere bal, andere schoenen zal een talent bepaalde vaardigheden anders moeten gaan toepassen. Neem bijvoorbeeld het gericht leren raken van een object, dit kan heel simpel door een flesje om te schieten. In de wedstrijd kan het mikken weer gebruikt worden om gericht in het doel te schieten. Adrie Poldervaart, assistent bij FC Groningen, zegt hier het volgende over in het vakblad de Voetbaltrainer: 'Er zijn drie variabelen: het individu, de activiteit en de omgeving. Telkens als je een van deze drie variabelen verandert, beïnvloedt dat het leren van een speler en wordt op termijn de uitvoering daar beter van."

In 2011 verscheen de tweede druk van Professor Jelle Jolles' boek 'Ellis en het verbreinen' over talentontwikkeling van kinderen en jeugdigen. Jolles gaat dieper in op wetenschappelijk onderzoek naar hersenen en hersenfuncties en wat dit betekent in de dagelijkse praktijk. In de visie van Jolles staat de persoonlijke groei centraal. Ouders, coaches en docenten moeten de voorwaarden creëren waarbinnen de kinderen zich optimaal kunnen ontwikkelen.Ellis, in de titel van Jolles' boek, verwijst naar het gelijknamige kinderboek 'Alice In Wonderland'. Dit boek gaat over het meisje Alice en daarin draait het om nieuwsgierigheid, verwondering, de ontplooiing van talent, dialoog en communicatie. Nieuwsgierigheid is essentieel voor een optimale ontwikkeling van talent van kinderen. Het is daarom belangrijk voor trainer/coach om voor verbreding te zorgen.

Hierop aanhakend kwam ik het boek 'Wreck This Journal' tegen. Iets wat volgens mij heel goed past in de periode waarin we nu zitten. Normaal wordt er van  kinderen en jongeren verwacht binnen de lijntjes kleuren en het streven naar perfectie. Dit boek vraagt namelijk het omgekeerde te doen. De basis is om op een creatieve manier het boek als het ware kapot te maken door simpele opdrachtjes als: Schrijf met je voeten. Het boek gaat uit van 3 principes namelijk: Probeer niet iets moois te maken, Je kunt niks 'fout' doen en ga door, wat er ook gebeurt. Dit boek past dan ook in de visie die Professor Jolles omschrijft als het gaat om verbreding en nieuwsgierigheid. Keri Smith is een kunstenaar en bedenker van dit boek. Luister hier naar haar filosofie: 

Wat ik met deze blog heb proberen te schetsen is dat deze periode juist gunstig kan zijn voor talentontwikkeling bij kinderen. Nu hebben ze de ruimte lekker te gaan spelen waarbij ze zelf moeten nadenken. Ze trainen hun fantasie en motivatie.Challenges is een geweldige gamification om spelers intrinsiek te laten leren. Echter wat ik nu veel tegen kom is dat trainers en coaches verschillende challenges verzinnen, dit kan prima echter misschien is juist goed om nu gebruik te maken van de creativiteit van spelers. Geef spelers slechts principes / vaardigheden mee om vervolgens zelf oefeningen te bedenken en elkaar uit te dagen. Op deze manier stimuleer je spelers zelf na te denken over hun eigen doelstellingen en ontwikkeling. Enkel principes / vaardigheden zijn balcontrole (Hooghouden), Mikken (iets om schieten), samenwerken (met vrienden hooghouden of koppen). Met daarin de boodschap je kunt niks fout doen en ga door, wat er ook gebeurt! 

Praktijkman Leo Beenhakker en de Theorie van Profe...
Het boek Kopkracht, over Voetbalintelligentie en h...